یادمان باشد...

فقط از خدا بخواهیم......

و از خدا فقط خدا بخواهیم...

زیرا از خدا.........

غیر از خدا خواستن ....

کم خواستن است.......!!

فقط خدا........!!

گنجشک و خدا........

روزها گذشت و گنجشک با خدا هیچ نگفت.

فرشتگان سراغش را از خدا می گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان این گونه می گفت

می آید من تنها گوشی هستم که غصه هایش را می شنوم

 و یگانه قلبی ام که دردهایش را در خود نگه می دارم

سرانجام گنجشک روی شاخه ای از درخت دنیا نشست.

گنجشک هیچ نگفت و خدا لب به سخن گشود با من بگو از آن چه سنگینی سینه توست

گنجشک گفت لانه ای کوچکی داشتم

آرامگاه خستگی هایم بود و سر پناه بی کسی ام.

تو همان را هم از من گرفتی این طوفان بی موقع چه بود؟

چه می خواستی از لانه محقرم؟ کجای دنیا را گرفته بود؟

و سنگینی بغضی راه بر کلامش بست.

سکوتی در عرش طنین انداز شد و فرشتگان همه سر به انداختن

خدا گفت:ماری در راه لانه ات بود.خواب بودی,

باد را گفتم تا لانه ات را واژگون کند

آنگاه تو از کمین مار پر گشودی.گنجشک خیره در خدایی خدا ماند بود

خدا گفت که چه بسیار بلاها که به واسطه محبتم

از تو دفع کردم و تو ندانسته به دشمنی ام بر خاستی

اشک در دیدگان گنجشک نشسته بود.

ناگهان چیزی درونش فرو ریخت.

های های گریه هایش ملکوت خدا را پر کرد.............!!

دوستی با خدا.....

تو پنجره ای به سوی نوری

از هستی سایه گون به دوری

دل در گرو گریز و پرواز

آماده ی لحظه ی عبوری

نوشته شده توسط Nooshin در سه شنبه چهاردهم اسفند 1386 ساعت 9:49 موضوع | لينک ثابت

وقتی رود های سکوت جاری اند، خاموش می شوم . با کلمه ها نمی توانم تو را بیا فرینم

و بی کلمه ها لحظه ای آرام و قرار ندارم . ابری از شکوفه ها آسمان را پوشانده است

.

شکوفه ها را می شکافم تا تو را ببینم

 .

زیر سقف های حصیری نمی توان بوی گیلاس ها را شنید

.

باران می آید،بارا ن می آید چشم پنجره ها خیس است . آیا حرفهایم تازه می شوند؟

!آن گنجشک تنها چه زود مرد!آن تمشک وحشی چه زود از شاخه جدا ش

در بامداد های برفی به یاد تو می افتم که با سپیده ها آمیختی و آنقدر در نی لبک غریب

.خود دمیدی که صبح از راه رسید و برگهای فرو ریخته به شاخه ها بر گشتند

وقتی زیر نگاه ماه می خوانم دلم می گیرد و صدایم باز می شود . باغبا نها بیدار می شوندو

.عطر گلها روی دستمال مسافران می نشیند

چه ساده تو را دوست دارم . این را همه کا کلی ها که از سفر آمده اند می دانند

!کاش همه چیز شبیه تو بود

....!کاش گلهای رنگارنگی که نامشان را نمی دانم ،عطر تو را داشتند

.چه ساده تو را صدا می کنم .همه مردم صدایم را می شنوند و با حیرت تو را نگاه می کنند

.حتی مترسک ها جان می گیرند و خون تازه ای در رگ سیب ها ی قرمز می دود

باد هرچند که تند باشد ، نمی تواند ستاره ها را با خود ببرد. به ابر ها اجازه نمی دهم که بین

من و تو فاصله بیندازد .نور تو بالا وبالاتر می رود و من دست هایم را باز می کنم . دنیا

!چقدر کوچک است

کاش جز صدای تو هیچ صدایی را نمی شنیدم و جز نام تو هیچ نام

دیگری را نمی دانستم!!

عزیزم تورا دوست دارم.........

نوشته شده توسط Nooshin در دوشنبه دهم دی 1386 ساعت 12:50 موضوع | لينک ثابت

اعتماد یعنی مرگ .........

هر روز درصدای قصه گوی پیر،قصه دخترکی رامی شنوم که نگاهش

 در آیینه شکست.دختری که روزی نگاهی را به زندگی اش سنجاق زدند و گفتند :

اعتماد کن......!

اعتماد کرد.............!

سوخت وخاکسترشدوازاوجزیک جسم شکسته درغم باقی نماند.

دختری که چیزی ازاین دنیا نمی خواست جز یک سبد نگاه پاک که بشنود

بدرقه ی گریه های شبانه اش،که بشنود مرحم تا زیانه ای که روزگاربرپیکراوزده بود........

اما او که نمی دانست که نباید نور چشمانش را به کسی وام دهد.....................

عشق او مرد در کوچه های مه گرفته ی دروغ و خیانت ............

و اکنون تمام زندگی اش خلاصه شده در یک جمعه :

اعتماد یعنی مرگ

بی خیال.....

نام اوهم روزی در ناکجا ی تاریخ گم می شود............

دادگاه زندگی..........

 

وقتی در اخرین دادگاه زندگی،دادگاهی که شاکیانش اشکهایم و قاضی آن سرنوشت بودبه

 

جرم تنهایی محکوم شدم،نه ازوکیلم که آوای حزین قلبم بودکاری بر می آمدونه

 

 از شاهدانم

 

که درودیوار های غم گرفته ی اتاقم بودندوقلب سپیددفتری

 

 که هرروز به خاطر خودخواهی

 

من ، عمرش را صفحه به صفحه از دست می داد........!!

 

پس،جزایم را حبس ابددرزندان غم ها نوشتندوبرپیشانی ام مهر کردند که :

 

«این اسیر سرنوشت است و هیچ بخششی شامل حالش نمی شود.

 

به غم ها بگوییدهرروزبه

 

مهمانی لحظاتش بروند و رد پای تلخ ستمشان را برسر و رویش بنشانند.»

 

و من از همان روزدرتنگترین سلول انفرادی نامریی ذهنم نفس می کشم..........!!

 

  آیا هیچ قانونی نیست که سکوت ازار دهنده ی سرد و بی روح را بشکند..............؟؟؟؟

 

سلام گل های من    

خوبین عزیزانم؟بلاخره اپ کردم

 

دوستان گلم تا اپ بعدی با بای

 

 

 

 

نوشته شده توسط Nooshin در دوشنبه پنجم آذر 1386 ساعت 0:25 موضوع | لينک ثابت

سلام دوستان گللللللللللللللللللللل من

دوستان گلم خوبین؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ خوب معلومه که خوبین این چه سوالیه

یعنی انشالله که خوبین

خوب دوستان گلم چه خبرا   چی کار می کنین؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

امروز بعد از چند روز ایدیمو که باز کردم دیدم یه عزیزی که خیلی خیلی دوسش دارم     

برام اف گذاشته بود.........................!!!!

اون عزیز کسی نبود جز داداش  عزیز م   که خیلی دوسش دارم    

اف گذاشته بود:

.......................................................................................................

  عزیز دلم  ! داداشی عزیزم:

منم این شعرو تقدیم می کنم به تو که با تمام وجودم دوست دارم

تو را از بین صد ها گل جدا کردم

تو قلبم جشن عشقت رو بپا کردم

برای نقطه ی پایان تنهایی .............!

تو تنها اسمی هستی که صدا کردم..............!

عشق من ُ عشق من

بگو از پاکی چشمت منو لبریز خواستن کن

با دستات حلقه ای از گل بساز و گردن من کن

اگه از مرگ باور ها از آدم ها دلم سرده

نوازش کن تو دستانم که خیلی وقته یخ کرده.....................!

..................................................

نوشته شده توسط Nooshin در جمعه یازدهم آبان 1386 ساعت 19:10 موضوع | لينک ثابت

                             ........................................................................  

مدتهاست که از تو دورم ،همه جا در نظرم سرد و تاریک است.

بی تو زندگی زیبا نیست.

بی تو زنده ماندن همانند روز بودن، خورشید وشب بدون مهتاب است.

بی تو زندگی سخت است !

بی تو همانند گل خشکیده ام !

نمی دانم چه زمستان سخت وملال آوری درقلبم حکومت دارد.

نمی دانم چقدر احساس سردس و بیهودگی می کنم ،

انگار هیچ چیز به جز دست های نوازشگر تو مرا گرم نخواهد کرد.

دلم در حسرت دیدار تو می لرزد و می سوزد.

افسوس تو با واژه شیرین دوست داشتن آشنا نیستی !

و تو معنی دوست داشتن را لااقل برای من نمی دانی!!

نوشته شده توسط Nooshin در یکشنبه بیست و دوم مهر 1386 ساعت 23:17 موضوع | لينک ثابت

                  علمتنی ادنیا ،

                  اصبرعلی غیاب الحبه

                  لکن علمنی الوفا ،

                  ما انسی اللی الحبه !!

                                                دنیا به من آموخت ،

                                                صبر در غیاب عشق ،

                                                اما وفابه من آمو خت  !

نوشته شده توسط Nooshin در دوشنبه نهم مهر 1386 ساعت 20:14 موضوع | لينک ثابت

نميدانم زندگي چيست؟

 اگر زندگي شکستن سکوت است،

سالهاست که من سکوت را شکسته ام.

اگر زندگي خروش جويبار است،

سالهاست که من در چشمه ي جوشان زندگي جوشيده ام.

اما اين نکته را فراموش نمي کنم که زندگي بي وفاست،

زندگي به من آموخت که چگونه اشک ،

اما اشکانم به من نياموخت که چگونه زندگی کنم........

نوشته شده توسط Nooshin در جمعه سی ام شهریور 1386 ساعت 16:47 موضوع | لينک ثابت

!zandegi Male to Marg Male Man

 !Rahati Male To

 ! Gereftari Male Man

 ! Shadi Male To

..........Gham Male Man

نوشته شده توسط Nooshin در جمعه سی ام شهریور 1386 ساعت 13:50 موضوع | لينک ثابت

^{شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی ، تو را با لهجه ی گلهای نیلوفر، صدا کردم،}

^{تمام شب را برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم .}

^{پس از یک جست و جوی نقره ای}

^{در کوچه های آبی احساس تورا از بین گلهایی که در تنهاییم روئیده بود،با حسرت جدا کردم .}

^{و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی :}

^{!دلم سرگردان و حیران چشمایی است رویایی}

^{و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم .}

^{تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم .}

^{همین بود آخرین حرفت،}

^{من از عبور تلخ غمگینت.}

^{چشمهایم را بروی اشکی از جنس غروب ، ساکت و نارنجی خورشید وا کردم .}

^{نمی دانم چرا رفتی ؟}

^{نمی دانم چرا ؟}

^{شاید خطا کردم و تو بسی آن که غربت چشمان من باشی .}

^{نمی دانم کجا ، تا کی،برای چه ؟}

^{ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید .}

^{و بعد از رفتنت رسم نوازش در غم خاکستری گم شد .}

^{گنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه بر می داشت ،}

^{با لبهایش تمام غرق در اندوه و غربت شد .}

نوشته شده توسط Nooshin در جمعه سی ام شهریور 1386 ساعت 13:41 موضوع | لينک ثابت

نوشته شده توسط Nooshin در جمعه سی ام شهریور 1386 ساعت 1:12 موضوع | لينک ثابت

نوشته شده توسط Nooshin در جمعه سی ام شهریور 1386 ساعت 0:41 موضوع | لينک ثابت

......Nazaninam

!To Maboode Mani

!To Ra Ke Shanakhtam

!Eshgh Ra Shanakhtam

!Khoda Ra Shanakhtam

.............Va Hala Mitavanam Asheghe Khoda Ham basham

نوشته شده توسط Nooshin در پنجشنبه بیست و نهم شهریور 1386 ساعت 23:57 موضوع | لينک ثابت

                           کاش می شد هیچکس تنها نبود

نوشته شده توسط Nooshin در یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386 ساعت 14:31 موضوع | لينک ثابت

^{وقتی رود های سکوت جاری اند، خاموش می شوم . با کلمه ها نمی توانم تو را بیا فرینم}

^{و بی کلمه ها لحظه ای آرام و قرار ندارم . ابری از شکوفه ها آسمان را پوشانده است.}

^{شکوفه ها را می شکافم تا تو را ببینم .}

^{زیر سقف های حصیری نمی توان بوی گیلاس ها را شنید.}

^{باران می آید،بارا ن می آید چشم پنجره ها خیس است . آیا حرفهایم تازه می شوند؟}

^{آن گنجشک تنها چه زود مرد!آن تمشک وحشی چه زود از شاخه جدا شد!}

^{در بامداد های برفی به یاد تو می افتم که با سپیده ها آمیختی و آنقدر در نی لبک غریب}

^{خود دمیدی که صبح از راه رسید و برگهای فرو ریخته به شاخه ها بر گشتند.}

^{وقتی زیر نگاه ماه می خوانم دلم می گیرد و صدایم باز می شود . باغبا نها بیدار می شوندو}

^{عطر گلها روی دستمال مسافران می نشیند.}

^{چه ساده تو را دوست دارم . این را همه کا کلی ها که از سفر آمده اند  می دانند.}

 ^{کاش همه چیز شبیه تو بود.}

 ^{کاش گلهای رنگارنگی که نامشان را نمی دانم ،عطر تو را داشتند.}

^{چه ساده تو را صدا می کنم .همه مردم صدایم را می شنوند و با حیرت تو را نگاه می کنند.}

^{حتی مترسک ها جان می گیرند و خون تازه ای در رگ سیب ها ی قرمز می دود.}

^{باد هرچند که تند باشد ، نمی تواند ستاره ها را با خود ببرد. به ابر ها اجازه نمی دهم که بین}

^{من و تو فاصله بیندازد .نور تو بالا وبالاتر می رود و من دست هایم را باز می کنم . دنیا}

^{چقدر کوچک است .}

 ^{کاش جز صدای تو هیچ صدایی را نمی شنیدم و جز نام تو هیچ نام}

^{دیگری را نمی دانستم.}

^{عزیزم تو را دوست دارم.............}

نوشته شده توسط Nooshin در یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386 ساعت 14:20 موضوع | لينک ثابت

واسه تنفر تو دلها ، هزار تا علت آفريد

دنیا از جنگ و جدل خسته نبود

راه گفت و گو مگه بسته نبود

آدم چه بیگانه شده ، با هرچی دوست داشتنیه

اگه که عاشق میشه بود ، با قلبی که آهنیه

با مهربونی می تونیم ، به درد هم دوا باشیم

تو دنیای غریبه ها ، صدای آشنا باشیم

ای خدا دلم یه دریای غمه

که صفا توی دلها خیلی کمه

دلی که باید باشه خونه ی عشق

جای کینه ی آدم با ادمه

نوشته شده توسط Nooshin در شنبه بیست و چهارم شهریور 1386 ساعت 13:50 موضوع | لينک ثابت